در دنیای پزشکی امروز تورنیکت ها جایگاه خوبی برای خود دست و پا کرده اند اما استفاده از آن ها به صورت نادرست می تواند آسیب هایی با خود به همراه داشته باشد.
بیشترین زمان استفاده از تورنیک بر روی عضو مورد نظر دو ساعت میباشد و توصیه شده است که در عمل های بالای 3 ساعت، به ازای هر 2 ساعت استفاده از تورنیکت، نیم ساعت از آن استفاده نشود تا از آسیب های ناشی از استفاده طولانی، مانند آسیب های عضلانی، جلوگیری شود.
تورنیکت ها دارای دسته بندی های زیادی هستند که معرفی تمامی نمونه های آن ها خارج از بحث این مقاله میباشد اما در حالت کلی تورنیکت ها به دو دسته جراحی (surgery) و اضطراری (Emergency) تقسیم می شوند.
تورنیکت های دیجیتال دارای یک یا دو کاف میباشند که اپراتور پس از بستن آن ها به دور محل مورد نظر، با استفاده از پنل مربوطه میزان فشار را تعیین میکند.
از جمله استفاده های مهم تورنیکت، استفاده از آن برای جلوگیری از خونریزی میباشد. این کار میتواند توسط یک کمربند یا طناب صورت گیرد یا توسط یک دستگاه تورنیکت نظامی که به همین منظور طراحی شده اند.
برای اینکار تورنیکت (کمربند، طناب، بانداژ و غیره) را نزدیک به 5 سانتی متر بالای محل خونریزی میبندیم. باید مد نظر داشته باشیم که تورنیکت را بر روی مکان هایی مانند گردن، شکم و یا قفسه سینه نباید استفاده کرد.همچنین بیش از 1 الی 2 ساعت استفاده از تورنیکت میتواند باعث آسیب دیدن فرد شود. در حالت سنتی پس از اینکه تورنیکت را 2 مرتبه روی پای فرد پیچاندیم، آن را گره میزنیم و یک شی مانند یک تکه چوب را به عنوان وسیله ای برای چرخاندن به تورنیکت گره میزنیم و آن را میچرخانیم تا زمانی که خونریزی متوقف شود. سپس تورنیکت خود را با استفاده از طناب یا تکه ای پارچه دیگر که به عنوان نگه دارنده تکه چوب استفاده میشود، ثابت نگه میداریم.
منبع : سایت آنهوما